باران
هوا ابری است
خاطرات ما شیرین
مثل همین رعد و برق تند
به شیشه ی دلم رج میزند
هوا ابری است
نم نم قطره های پاک ناب وقتی از اغوش اسمان جدا میشوند
تو را به یاد چیزی نمی اندازد؟
خاطرات ماشیرین
چه نوازشگرهای کوچکی این قطره ها
دل سیاه زمین چه شرم...

ای کاش...
ای کاش میشد ارزوها را دفن کرد
باز شروع شد قصه ی ای کاش و ای کاش ها ...
کاش میشد ...
میشد که زندانی کرد همه ی حسرت ها را
کاش میشد رسم یک دوست داشتن ناب
به سادگی ترک خوردن یک پنج واروونه باشد
یا که باشد کاغذ ازنگاه شرم انگیز یا دستهایی لرزان ... یا اضطرابی...

فنجان قهوه را تعارفش کردم ... وقتی نگاهش کردم دلم سوخت ...اما وقتی یادم آمد که چطور با فریب و نیرنگ قول خرید خانه و ماشین ... مرا وادار به ازدواج کرد حالم به هم خورد ... هنوز قهوه اش را نخورده بود که گفت :آماده شو که می خواهیم جایی برویم..همین طور که از قهوه می نوشید از جیبش سوئیچی به من داد : امروز قول نامه اش کردم ...بریم محضر تا سند خانه را هم به نامت کنم ...ناگهان روی مبل ولو شد ..... سیانور اثر کرده بود.

از تو فاصله میگیرم

که بیاموزم چه بگویم

تا دل گنجشکی تو آزرده نشود
مرا ببخش

وقتی که آموختم و

سعادت اگر یار شد

دوباره پیش تو برمیگردم


سه دانگ دلم مال تو...