من
پری کوچک غمگینی را
میشناسم که در اقیانوس مسکن دارد
ودلش را
در یک نی لبک چوبین مینوازد
آرام آرام...
پری کوچک غمگینی
که شب از یک بوسه میمیرد
وسحرگاه
از یک بوسه به دنیا خواهد آمد.

از تو فاصله میگیرم

که بیاموزم چه بگویم

تا دل گنجشکی تو آزرده نشود
مرا ببخش

وقتی که آموختم و

سعادت اگر یار شد

دوباره پیش تو برمیگردم


سه دانگ دلم مال تو...

تقصیر تو نیست لعنتی

تو آدم بودی
من خدایت کردم...!