موزه برگاما – ازمير

[COMET]

موزه برگاما – ازميردر سال 1878 تحت مديريت كارل هومان و كارل جونز در نتيجه حفاريهاي باستانشناسي در برگاما و در حين كاوشهايي كه در سالهاي 1913-1900 در اكروپولده انجام گرفت جنب خانه المان امروز يك انبار موزه ساخته شد. اين انبار يكي از دو انبار موزه باستانشناسي موجود تركيه بشمار ميرود. در اپي جنگ جهاني اول حفاريهاي برگاما متوقف شد و در سال 1927 تحت مديريت تئودور ويگاند مجددا از سر گرفته شد. در همان سال همزمان با حفاريهاي آكروپول حفاري در آسسكلپديون آغاز شد و بديت ترتيب تعداد آثار بدست آمده افزايش پيدا كرد و نياز به ساختمان موزه جداگانه افزايش يافت. در سال 1932 مارشال فوزي چاكماك سفري به برگاما كرد و با مسئله از نزديك آشنايي پيدا كرد و پس از بازديد دستور ساخت يك موزه را صادر كرد. ايجاد موزه با همكاري مشترك تركيه-آلمان طراحي شد و محل يك گورستان قديمي كه مكان امروزي موزه است انتخاب شد. هارولد هانسون و برونو ميير معماران اين طرح پروژه اي را تهيه كردند كه در پايان سال 1932 به اتمام رسيد و بنا به درخواست فرماندار ازمير كاظم ديركين عمليات ساخت در سال 1933 آغاز شد. در تاريخ 13 ماه نيسان سال 1934 مصطفي كمال آتاترك از برگاما بازديد كرد و در حين بازديد مركز بهداشتي و تندرستي در آسكلپيون از عمليات بناي موزه نيز بازديد كرد. ساختمان موزه برگاما در 30 ماه اكيم سال 1936 به اتمام رسيد و توسط فرماندار ازمير فضلي كولچ براي بازدي افتتاح شد.

[COMET]

موزه انتالیامنطقه آنتالیا از عصر پالئولیت پیوسته محل اسکان دائمی بوده است. ذکر نام برخی از مکانها در داستان ایلیاد هومر،از دوران بسیار قدیم نام منطقه را پامفیلیا مینامد از 1200 قبل از میلاد محل زیست افراد بومی بوده است. این منطقه از ابتدای عصر حاضر تحت حاکمیت پادشاهی لیدیایها ، پارسها و سپس اسکندر کبیر بوده است. در سال 2 ق.م. بخش غربی پامفیلیا به دست آتتالوس دومین پادشاه برگاما افتاد و شاه آتالیا ، را که به وی خوانده میشود و امروزه به نام شهر آنتالیا معروف است را در غرب دریای مدیترانه برپا ساخت. شهر پس از وفات آتتالوس سوم ابتدا به امپراطوری روم و از سده 4 ق.م. به بعد به امپراطوری بیزانس ملحق شد. از سال 1207 پس از فتح شهر بدست سلجوقیان دوران اسلامی-ترکی آن آغاز و از قرن 14 به بعد تحت حاکمیت عثمانیها درآمد. تاریخچه موزه در پایان جنگ جهانی اول پس از اشغال آنتالیا بدست ایتالیاییها ، برخی از باستانشناسان ایتالیا تحت نام تلاش مدنی برخی از ثروتهای باستانی منطقه را در منطقه مرکزی و حومه آن جمع آوری و به کنسولگری ایتالیا نقل مکان دادند. برای جلوگیری از این کار ، در سال 1919 معلم شاهی به نام سلیمان فکری بیگ ضمن سرکشی به متصرفات آنتالیا خود را به نام مامور افتخاری آثار عتیقه تعیین و پس از گردآوری آثار باستانی منطقه مرکزی اقدام به ایجاد موزه آنتالیا کرد. موزه ابتدا در سال 1922 در مسجد علاالدین، و از سال 1937 در مسجد ییولی و از سال 1972 تا به امروز به محل جدید منتقل شده است. در سال 1982 به منظور انجام تغییرات و تعمیرات بر روی بازدید کنندگان بسته شد، و در پایان کارهای تعمیراتی توسط مدیریت کل موزهها و آثار باستانی ماه سال 1985 به عنوان موزه مدرن و معاصر مجددا بر روی بازدیدکنندگان گشوده شد.

[COMET]

موزه آك شهر- قونيهموزه آك شهر در اثر حفاريهاي انجام شده در منطقه تاريخي آق شهر، آثار تاريخي متعلق به دوره نتئوليتيك (فرسنگي) پيدا شده است. اين مكان شاهد سكونت اقوام مختلفي بوده و به علت اينكه در مسير گذرگاههاي مهم قرار دارد آسيبهاي زيادي به اين شهر وارد شده است. آك شهر در منطقه فريگياپارور واقع شده است. نام قديمي اين شهر فيلومليون بوده است. بر روي سنگ ميل پيدا شده در نزديكي مركز قلعه «فيلومليون» نوشته شده است. اين اثر سنگي تنها اثر نوشته شده اسن شهر ميباشد و در موزه باستان شناسي به نمايش درآمده است. اين شهر به علت داشتن مكانهاي تاريخي، طبيعي، تجاري از جمله مناطق مهم آناتولي مركزي محسوب ميشود.

[COMET]

موزه آك سرا (مدرسه زنجيريه)
اين موزه در محله زنجيريه بخش مركزي ايالت آك سرا واقع است. اين موزه در سال 1969 در مدرسه زنجيريه ساخته شد و همچنان به فعاليت خود ادامه مي دهد . اين موزه بر اصول نقشه مدرسه زنجيريه توسط سنگ هاي برش و آجر سفالي ساخته شده است . اين بنا چهار ايوانه بوده و داراي يك رواق و يك حياط بزرگ بدون سقف مي باشد .
در داخل اين موزه 8 اتاق با سقف گمبدي وجود دارد. تا ابتداي قرن بيستم به عنوان يك مدرسه مورد استفاده داشته است ، از سال 1940 چند مدتي زندان بوده از سال 1969 به موزه تبديل شده است . در اين موزه جمعاً 6134 اثر تاريخي قرار دارد كه يا در نتيجه كاووش هاي باستانشناسي در محدوده ايالت آك سرا بدست آمده است يا از طريق خريد و اهدا در اين موزه جمع آوري شده است.

[COMET]

موزه آدي يامان
اين موزه در سال 1982 ساخته شد و بعد از اين تاريخ براي بازديد عموم در معرض تماشا قرار گرفت اين بناي يك طبقه در يكي از بهترين جاي مركز شهر ، بر روي طبقة زيرزمين ساخته شده و داراي يك حياط بزرگ مي باشد. اثرهاي اين موزه در دو سالن بزرگ ، سالن مياني و همچنين حياط آن در معرض تماشا قرار گرفته است. اثرهاي موجود در غني ترين موزه منطقه يا اشياي كشف شده در منطقه فرات سفلي توسط باستانشناسان محلي و خارجي مي باشد يا از طريق خريد و روشهاي ديگر به اين موزه آورده شده اند.

[COMET]

موزه اخلاط بيتليس
اين موزه در سال 1970 افتتاح شد. در اين موزه اثرهاي كشف شده از چيفته حمام ، زاويه و مسجد جامع ، سراميك هاي تزئين شده و مجسمه هاي متعلق به دوره سلجوقيان در معرض تماشا قرار داده شده است . در اين موزه اثرهاي سراميكي كشف شده از قبرهاي موجود در اطراف نكروپل يووادام واقع در 15 كيلومتري اين شهرستان كه متعلق به عصر فلز و 2000 سال قبل از ميلاد مي باشد و همچنين اثرهاي سراميكي آناتولي شرقي متعلق به 2000 سال قبل از ميلاد به نمايش درآمده است.

اثرهاي موجود در بخش موزه عبارتند از:

الف) انواع سكه هاي متعلق به دوره هاي مختلف

ب) گيره هاي مو، سوزن هاي لباس و كمربندها، انواع دستبندها با سر اژدهاي دوسر متعلق به فرهنگ اورارتا ج) پيپ ها، قنديل ها و انواع اثرهاي سراميكي متعلق به دوره روميان، آملاس، بيتليس

[COMET]

موزه ادرنه
اولين موزه اين منطقه تحت عنوان موزه باستان شناسي در سال 1925 به دستور آتاتورك در محل مدرسه دارالقرا كه در فاصله سالهاي 1575-1569 ميلادي همزمان با مسجد سليميه توسط معمار سينان ساخته شده بر پا شد. شهر ادرنه در حدود 91 سال به عنوان پايتخت عثمانيها بوده و آثار تاريخي اين خبطه اكثراً تحت تأثير كاخ و حكومت توسط مردمان آن ساخته شده و از نظر اثرهاي قوم شناسي بسيار غني مي باشد به همين علت لازم بود كه در منطقه يك موزه ديگري بر پا شود و نهايت براي دومين بار در محل مدرسه دارالتدريس حياط مسجد سليميه در سال 1936 باز شد. اين موزه از كمك هاي مالي اداره كل اوقاف و وزارت آموزش ملي تركيه بهره جسته و از موزه هاي آنكارا و استانبول انواع اثرهاي تاريخي با ارزش به اين موزه اهدا شده است. در سالهاي اخير، تعداد آثار موجود در اين موزه بواسطه حفاريها، خريد و اهدا افزايش يافته است با افزايش تعداد* آثار اين موزه لازم بود كه يك موزه مدرن بزرگ بر پا شود و به دنبال همين امر در سال 1971 موزه قوم شناسي و باستان شناسي ادرنه به بهره برداري رسيد. هم اكنون موزه دارالتدريس به عنوان موزه اثرهاي دوره اسلامي به فعاليت خود ادامه مي دهد.

[COMET]

موزه بولودر ايالت بولوي تركيه در موزه، يكي در مركز و ديگري هم در شهرداري كونور آلپ واقع در منطقه دوزجه وجود دارد. همچنين مزار آق شمس الدين شهرستان گوي نرك وابسته به موزه بولو بازديدكنندگان زيادي را به خود اختصاص داده است. به منظور نمايش و حفظ ميراث هاي فرهنگي ايالت بولو در سال 1975 اداره موزه بولو برپا شد. اين اداره بعد از يك مدت فعاليت در ساختمان گالري هنرهاي زيبا، در سال 1976 به مجتمع فرهنگي بولو منتقل شد . در سال 1977 موزه بولو به اداره موزه بولو تبديل گشت و بعد از يك سري تغييرات در تاريخ 14.11.1981 براي بازديد عموم باز شد. موزه واقع شده در طبقه همكف بناي مركز فرهنگي از 2 سالن باستان شناسي و قوم شناسي تشكيل شده است. در اين موزه از تاريخ 1.9.1998 جمعاً 14566 قطعه اثر به نمايش درآمده است كه اين ميان 2631 قطعه اثر باستان شناسي، 1590 قطعه اثر قوم شناسي 10345 عدد سكه مي باشد

[COMET]

موزه چوروماين منطقه هزاران سال است كه در تداوم آئين و مكتب هنر و فرهنگ محلي نقش بسزايي را ايفا كرده است كشور تركيه كه از ديرباز به عنوان پل فرهنگي غرب و شرق بوده و مهد تمدن هاي متعددي بوده است و چنين منطقه ای را در بالين خود پرورش داده است. اين منطقه كه قبل و بعد از تاريخ همواره صحنه زندگي فرهنگ هاي مختلفي بوده سرزمين وسيعي را از شمال آناتولي مركزي و بخش داخلي منطقه اورتا كارادنيز (درياي سياه) شامل مي شود. فعاليت هاي موزه اگراين ايالت در سال 1937 ابتدا با جمع آوري آثار تاريخي و كارهاي حفاري شروع شد. فرمان تاريخي آتاتورك در سال 1935 مبني بر حفاري تپه باستاني آلاجا هؤيؤك باعث شد كه توجه به اثرهاي تاريخي اين منطقه افزايش يابد. موزه هاي چوروم در سه بخش موزه هاي محلي (2 موزه محلي) و خرابه هاي تاريخي وابسته به مركز فعاليت مي كند. بعد از كشف آثار تاريخي در تپه باستاني آلاجا هيرك ، موزه اي با همين نام در سال 1940 در منطقه شروع به فعاليت نمود و همزمان برپايي اين موزه ، دو موزه محلي و اولين موزه مكان حفاري تشكيل شد. به دنبال اين در سال 1968 موزه بوغازكوي در هاتوشاش پايتخت هيت هيت ها مورد بهره برداري قرار گرفت.

[COMET]

موزه چانكري
هسته اوليه اين موزه توسط شكرو دؤلن رئيس نهضت سوادآموزي و بازرسان اداره آموزش ملي با جمع آوري 116 قطعه اثر تاريخي تشكيل شد. به منظور حفاظت و نمايش اين آثار لازم بود كه موزه اي بر پا شود . در نتيجه تلاشهاي مسئولين و مردم منطقه سرانجام در سال 1972 توسط قوم شناسي و موزه شناسي چانكري شروع به كار كرد . اين موزه تا سال 1976 در همين مكان داير بود، اما بناي نهضت سوادآموزي تخريب شد و به جاي آن پروژه ساخت مركز فرهنگي صدمين سال شروع شد از تاريخ به بعد آثار اين موزه در يكي از كلاسهاي دبيرستان چانكري نگهداري مي شود و فعاليت هاي دفترداري موزه در همين مكان انجام مي شد تا اينكه ساختمان مركز فرهنگي صدمين سال به بهره برداري رسيد و آثار موجود به طبقه دوم آن منتقل شد و از سال 1981 براي بازديد عموم باز شد .